Vaxt oxu ilə zaman axını arasındakı fərq nədir?


cavab 1:

Zaman oxu obyektiv olaraq mövcuddur. Keçmişi müəyyən bir istiqamətə yönəltsək, hissəciklərin daha nizamlı olmağa meyl etdiyini görürük. Gələcəyi başqa istiqamətə yönəltsək, hissəciklərin daha xaotik olmağa meyl etdiyini görürük. Zamanın entropik oxu sınmış şüşənin yenidən yığılmamasının yeganə səbəbidir. Texniki cəhətdən, bütün qüvvələr düzgün yolla getdiyinə qədər davam edə bilər, amma bu, baş vermir, çünki şanslar astronomik baxımdan incədir.

Zaman axını subyektiv bir hadisədir və obyektiv də ola bilməz. Niyə zaman, daim dəyişən bir anı olan bir çay kimi başımıza axır? Bu axmaq ssenarini təsəvvür edin: zaman həqiqətən geriyə axırsa və keçmişi gözləyərək istəmədən gələcəyi xatırlasaq nə edərik? 2030-cu ili səbirsizliklə gözlədiyimizi düşünürük, amma əslində bu artıq baş verib. Sadəcə bunu xatırlaya bilmirik, amma fikirləşirik və 1970-ci ildə nə olacağını bilirik. Bu ssenaridə, vaxtın entropik oxu əks istiqamətdə işləyir, bunlar tədricən nizamlanmağa qədər inkişaf edir. Bu iddianı təkzib etmək nəinki mümkün deyil, əksini də sübut etmək mümkün deyil (bu dəfə həqiqətən irəliyə doğru gedir). Bir entropik zaman oxunun olduğunu bilirik, ancaq bu oxun hansı tərəfinin "irəli" olduğunu sübut edə bilmirik. Sözün düzü, zamanın irəliləməsinin yeganə sübutu "olduğu kimi hiss olunur".

Əvvəlki cavabı uzatmaq üçün: "Zamanın axdığı sürəti necə ölçürük?" Həm də soruşa bilərik: "Vaxtın hansı istiqamətə yönəldiyini obyektiv ölçürük?" sadəcə bilmirik). Buna görə bir çox fiziklər zaman axınının insan quruluşu olduğuna inanırlar.